Divan Edebiyatı Genel Özellikleri (13-19 YY) LYS-ÖZET

tarafından
37
Divan Edebiyatı Genel Özellikleri (13-19 YY) LYS-ÖZET
Divan Edebiyatı Genel Özellikleri (13-19 YY)
LYS-ÖZET

– İran,Arap edebiyati örnek alınarak oluşturulmuştur.


– Dil: Arapça,Farsça ve Türkçe’nin karışımı olan Osmanlıca’dır.


– Arapça,Farsça tamlamaların fazlaca kullanıldığı ağır bir dili vardır.


-Nazım birimi beyit,ölçüsü aruzdur.Hece ölçüsünü kullanan şairler de vardır.


-Bazı türler dörtlük esasına dayanır.


-Redif ve Zengin kafiye fazlaca kullanılmıştır.


-Söz sanatları ve mazmun adı verilen kalıplaşmış ifadeler yoğundur.


-“Kafiye göz içindir.” Şiirde beyitler arasında anlam bütünlüğü yoktur.Yani bütün güzelliğine değil,parça güzelliğine önem verilmiştir.


-Divan edebiyatı konu itibariyle tekrara düşmüştür.Aynı konu,birçok şair tarafından işlenmiştir.


-Divan şairlerine göre konu değil biçim önemlidir.


-Aşk,şarap,kadın güzelliği gibi konular etrafında oluşmuştur.


-Şiir ön plandadır.



-Nazım ön plandadır.Nesir türünün de örnekleri verilmiştir.

-Arap ve İran edebiyatı nazım tür ve biçimleri kullanılmıştır.

-Şairler eğitim almış kişilerdir.


-Divan Edebiyatı,saray ve çevresine seslenir.


-“Sanat,sanat içindir.” anlayışı vardır.

-Divan edebiyatı Kuran-ı Kerim’den,fıkıhtan,hadislerden faydalanır.